Wodór (H2) ma zasadnicze znaczenie w transformacji energetycznej prowadzącej do osiągnięcia neutralności emisyjnej. H2 jest stosowany od dziesięcioleci w tradycyjnych sektorach, takich jak rafinerie (do hydrorafinacji), petrochemia i nawozy (amoniak). Wytwarzanie H2 odbywa się zazwyczaj poprzez reforming parowy metanu (SMR) z gazu ziemnego (= szary H2), w wyniku którego uwalniane są duże ilości CO2. Przepisy dotyczące wychwytywania emisji CO2 za pomocą technologii CCS (= niebieski H2) stają się coraz bardziej rygorystyczne. Szybko pojawiają się nowe technologie oparte na procesie elektrolizy wody napędzanej energią odnawialną. W ten sposób H2 jest wytwarzany bez emisji CO2 (= zielony H2) i może być wykorzystywany jako nośnik czystej energii lub jako składnik czystych paliw transportowych.

• Wytwarzanie zielonego H2: istnieją różne technologie elektrolizy oparte na ciekłym alkalicznym (AEL), membranach wymiany protonów (PEM) lub tlenku stałym (SOE). Każda technologia ma swoje wyzwania i zalety.
• Transport i magazynowanie zielonego H2: stosowane są różne opcje transportu, które znajdują się w różnych fazach dojrzałości: Ciekły wodór w temperaturze -253°C, sprężony wodór gazowy (rurociągi, ~80 barów), przekształcony w amoniak (NH3) w celu ułatwienia obsługi (przy 20 barach lub w temperaturze -33°C), przekształcony w ciekły organiczny nośnik wodoru (głównie pochodne ropy naftowej, takie jak toluen lub metanol / ciecz przy 1 barze).
• Konwersja ekologicznego wodoru: typowe procesy obejmują proces Habera-Boscha, w którym wodór jest przekształcany z azotem w ekologiczny amoniak, oraz proces Fischera-Tropscha, w którym wodór jest przekształcany z CO w ciekłe paliwa e-fuel. Oba procesy są złożone i wymagają zastosowania rozwiązań do utrzymania temperatury.